Prawo Anochina

I prawo Anochina

każdy żywy organizm ma mechanizmy fizjologiczne pozwalające na zastąpienie funkcji różnych narządów, których prawidłowe funkcjonowanie zostało zaburzone w skutek defektu wywołanego chorobą, urazem czy innymi czynnikami o charakterze destrukcyjnym.

II prawo Anochina

Uruchomienie rezerw czynnościowych kompensacyjnych może nastąpić tylko w sytuacji zaburzenia czynności podstawowych mechanizmów fizjologicznych, które są odpowiedzialne za daną funkcję.

III prawo Anochina

Procesy kompensacji zostają uruchomione bez udziału woli i niezależnie od tego, który narząd uległ uszkodzeniu. Samoistny rozwój tych procesów przeważnie nie jest korzystny dla odzyskania utraconej funkcji i dlatego wymaga sterowania między innymi przez kinezyterapię.

IV prawo Anochina

Powrót i reedukacja utraconych funkcji nie jest procesem trwałym. Dlatego wymaga stałego treningu przy zmieniających się, korzystnie dobranych bodźców fizjologicznych. Skuteczność takich działań zawsze powinna być „potwierdzona” przez analizator kinestetyczny. J

Analizator kinestetyczny jest pojęciem czynnościowym i składa się z zespołu komórek i dróg nerwowych wyspecjalizowanych w odbiorze, przetwarzaniu i sentytyzowaniu bodźców przekazywanych z obszaru narządu ruchu do ośrodkowego układu nerwowego – do kory mózgowej !

Analizator kinestetyczny

inaczej zwany przekaźnikiem czucia głębokiego, składa się z:
1) Receptorów narządu ruchu (proprioreceptorów)
a) wrzecionek mięśniowy
b) wrzecionek ścięgnowy
c) proprioreceptorów ( chrząstki, więzadła, okostna)
d) proprioreceptorów ( znaj. W błędniku)
2) Dróg dośrodkowych (aferentych) nerwów obwodowych
3) Dróg dośrodkowych rdzenia kręgowego
4) Dróg rdzenia przedłużonego
5) szlaków tzw. Wstęgi przyśrodkowej
6) wzgórza wzrokowego
7) Dróg wzgórzowo – korowych

Kompensacja zależy od wielu czynników tj.:
1. Umiejscowienie uszkodzenia. Im precyzyjniej zorganizowana jest funkcja narządu poprzez jego powiązanie z układem nerwowym, tym trudniejszy i dłuższy musi być proces kompensacji utraconych sprawności. Jak już wspomniano w narządach tj. płuca czy nerki, kompensacja dokonuje się samoistnie, bezpośrednio po uszkodzeniu; w narządzie ruchu wymaga na ogół długotrwałego treningu, a przy uszkodzeniu w ośrodkowym układzie nerwowym odtworzenie funkcji w pełnym zakresie nie jest możliwe.
2. Rozmiar uszkodzenia. Większe morfologiczne zniszczenie narządu rokują gorzej, szczególnie zaś gdy  uszkodzone zostały jego powiązania  z układem nerwowym. Osłabia to sygnalizację o defekcie co wpływa na zdolność kompensacji.
3. Szybkość powstania uszkodzenia. Długotrwały proces patologiczny zostawia na ogół spory czas na wytworzenie się mechanizmów kompensacyjnych, ale towarzyszą mu zwykle wtórne niekorzystne zmiany chorobowe które niweczą pozytywne działanie czasu.
4. Ogólny stan chorego ma istotne znaczenie w mobilizacji wszystkich rezerw czynnościowych organizmu i uruchomienie procesów kompensacyjnych.
5. Motywacja do opanowania kalectwa. Zależy od typu psychicznego chorego, jego inteligencji, silnej woli
6. Wiek chorego
7. Pobudzenie i sterowanie. Uzależnione jest od stosowania odpowiednich technik kinezyterapeutycznych dobranych optymalnie pod kątem wszystkich uprzednio wymienionych uwarunkowań.

Pojęcie kompensacji wiąże się ściśle z regeneracją i adaptacją. W przypadku człowieka proces regeneracji tkanek jak: kości, mięśnie i skóra.

Adaptacja to mechanizmy, za pomocą których organizm reaguje na bodźce płynące ciągle z otaczającego środowiska. Działania czynników zew. Prowadzi do zmian w pracy narządów wew. I wywołuje odchylenia od równowagi wew. Utrzymanie równowagi wew. To homeostaza. !! J

W stanach chorobowych zaleca się jak najszybsze leczenie ruchem ze względu na:
– przyspieszenie występowania procesów kompensacji
– zabezpieczenie przed wykształceniem wadliwych stereotypów ruchu
– przeciwdziałanie wtórnym zmianom w układzie kostno-mięśniowym
– zapobieganie powikłaniom w układzie krążenia oddechowego np. na skutek zbyt długiego unieruchomienia

BADANIA KINEZYTERAPII:
1) Badanie przeprowadzone dla potrzeb fizjoterapii ma do spełnienia:
– umożliwić wczesną i pełną diagnostykę
– ułatwić ustalenie programu rehabilitacji
– ułatwić wnoszenie programu zmian zależnych od zmieniającego się w czasie stanu pacjenta
– ułatwić ocenę wyników rehabilitacji oraz prognozować jej dalszy przebieg

I. Wywiad
II.  Badania dla potrzeb kinezyterapii miejscowej:
1. Pomiary linijne
– długości
– obwodów
– inne
2. Badania zakresów ruchów w stawach
3. Ocena sił mięśni
4. Badanie odruchów i wybrane testy
5. Badanie zaburzeń czynnościowych narządów ruchu
III. Badanie dla potrzeb kinezyterapii ogólno-usprawniającej
1. Badanie wydolności ogólnej
2. Badanie globalnych możliwości funkcjonalnych
IV. Badania specjalne na użytek metod kinezyterapeutycznych

Fatal error: Allowed memory size of 134217728 bytes exhausted (tried to allocate 72 bytes) in /home/micjan/domains/powerfizjo.pl/public_html/wp-content/plugins/wp-statistics/vendor/browscap/browscap-php/src/phpbrowscap/Browscap.php on line 809